Hoe de negatieve gevolgen van pesten te beperken…

De gevolgen van pesten zijn enorm!

Heel veel kinderen worden wel eens gepest. Kinderen die herhaaldelijk en op verschillende manieren worden gepest, hebben vaak last van sociale en emotionele problemen. Ze gaan zichzelf door het pesten onzeker, minderwaardig en eenzaam voelen,  ze krijgen een negatief zelfbeeld, wantrouwen in anderen en zijn bang om naar school te gaan. De schoolresultaten gaan achteruit en ze krijgen vaak faalangst. Ze kunnen zichzelf pijn gaan doen (automutilatie) en/of eetstoornissen zoals anorexia en boulima krijgen.

Afgelopen week kopte de Telegraaf: Pesten heeft nog minstens 10 jaar gevolgen

Uit een Amerikaans onderzoek naar pestervaringen, blijkt dat de gevolgen van pesten minstens 10 jaar aan kunnen blijven houden. Niet alleen slachtoffers van pesten, maar ook de pesters zelf blijken lang na de kindertijd last te hebben van depressies, angst- en paniekstoornissen.  24 procent van de gepeste kinderen heeft later last van een angststoornis, tegenover 6 procent van een controlegroep die niet peste of gepest werd. Van de groep kinderen die niet alleen gepest werden, maar die ook zelf hebben gepest, was het percentage met angst en depressieve klachten het hoogst; 32 procent heeft 10 jaar later last van een angststoornis. Ook zelfmoordgedachten komt bij deze groep het meest voor.

Ook in het dossier pesten van het Nederlands Jeugd Instituut worden veel schadelijke gevolgen van pesten genoemd.

Pesten is groepsgedrag. Het gaat niet alleen over het slachtoffer tegenover de pester. Het is een groepsprobleem met verschillende rollen. En het is heel lastig om hier je vinger op te leggen en het te veranderen. Veel leerkrachten kunnen of willen het pesten niet zien. Pesten gebeurt nu eenmaal ook vaak buiten het zicht van de leerkracht. Bestraffen zorgt dat er door pesters nog voorzichtiger te werk wordt gegaan om niet betrapt te worden.

Hoe beperk je dan wel de negatieve schadelijke gevolgen van pesten?

In de Sta Sterk training van de Stichting Omgaan met Pesten wordt de sociale weerbaarheid van de deelnemers vergroot. De kinderen en jongeren leren om effectiever reageren op pestgedrag, waardoor ze anderen de lol in het pesten ontnemen en de negatieve invloed van het pesten wordt beperkt. Ze leren strategieën om zich sterker te voelen in sociale contacten en kunnen een beter onderscheid maken tussen positieve en negatieve bedoelingen.
Ben je (door het pesten?) angstig, onzeker, gevoelig, stil of heb je juist de neiging om terug te vechten? Dan is het belangrijk om eens naar jezelf te kijken. Hoe is je lichaamshouding? Hoe zit of sta je? Hoe ga je om met je emoties? Hoe assertief ben je?

De maatschappij, de school en een groep is heel moeilijk te veranderen! Factoren in jezelf kun je echter wel veranderen!

‘Het pesten raakt me niet meer, ik heb er daardoor geen last meer van.’

Door de aangeleerde strategieën, voelen de deelnemers van de Sta Sterk training zich sterker en zelfverzekerder en kunnen ze hun eigen gedachten sturen.

‘Help ik kan het niet’ –> ‘Ik heb het geleerd, dus ik kan het!’

Wanneer kinderen minder last hebben van het pesten, doordat het hen niet meer raakt, blijft de negatieve invloed beperkt. Dit is superbelangrijk! Want dit betekent dus ook dat zij minder last hebben van die bekende gevolgen van pesten, zoals de angst, onzekerheid, minderwaardigheidsgevoel, slechte schoolprestaties, despressieve gevoelens, …

Wacht niet langer, om te merken dat  over 10 jaar het pesten nog steeds pijn doet! Maar schrijf nu in voor de Sta Sterk training!

Effectief je doel stellen…..

Wanneer je wordt gepest, dan heb je maar één doel voor ogen en dat is: ‘Niet meer gepest worden!’

Je wilt voor jezelf op kunnen komen. Je wilt dat die pesters aangepakt worden en dat ze stoppen met pesten. Natuurlijk moeten ze stoppen! Niemand heeft het recht om jou te pesten. Helaas is het nog steeds zo, dat je anderen niet kunt veranderen. Wel kun je door zelf anders met het pesten om te gaan en je anders te gedragen de ander de lol in het pesten ontnemen.

Belangrijk bij het stellen van een doel is om deze bij jezelf te houden en in de tegenwoordige tijd te stellen. Wat wil jij bereiken? Wat wil je zelf kunnen en hoe zou het zijn wanneer je dat doel nu al had bereikt?

Stel je doelen ook altijd positief. Zeg dus niet ‘Ik wil niet meer worden gepest’, maar focus je op wat je wel wilt. In dit geval dus bijvoorbeeld ‘Ik kom voor mezelf op’ of ‘Ik geef mijn grens aan’. Maak je doel altijd duidelijk, zodat je precies weet wat je wilt bereiken. Zorg er dus voor dat je specifiek omschrijft wat je doel is en schrijf het op.

Wees wel altijd realistisch in het stellen van je doel. Wanneer je veel wordt gepest en nooit voor jezelf opkomt, kun je wel als doel stellen dat je morgen voor jezelf op wilt komen, maar de kans dat je ineens genoeg zelfvertrouwen hebt en dat het je gelijk in één keer gaat lukken is helaas erg klein. Bedenk voor jezelf wat realistisch voor jou is en hoeveel tijd jij nodig denkt te hebben.

Tijd geeft je de gelegenheid om te werken aan verandering en een strategie kan je helpen om te bepalen hoe je je doelen gaat behalen. Tot slot: Het stellen van doelen staat niet garant voor succes, maar wel is wel een effectief middel, dat wanneer het wordt gecombineerd met andere ‘succesfactoren’ kan helpen om uiteindelijk wel je doel te bereiken! De eerste stap naar meer zelfvertrouwen is: doelen stellen!

Ik wens je veel succes! De volgende stappen lees je hier.

Ben jij er klaar voor?

Ook effectief is de Sta Sterk training! Deze is opgenomen in de databank van effectieve interventies bij het Nederlands Jeugdinstituut en beoordeeld als : theoretisch goed onderbouwd. Zie http://www.nji.nl/eCache/DEF/1/35/118.html

We moeten onze ogen open houden…

Scholen hebben pestprotocollen, maar daar los je het probleem niet mee op. Protocollen zijn onvoldoende om pesten uit de wereld te helpen. Om deze verplicht te stellen, heeft dus weinig zin.

Pesten kan verschrikkelijke gevolgen hebben. Als mensen hun ogen niet openhouden en kijken wat er gebeurt, dan kun je nog zo’n goed protocol hebben, toch helpt het niet.

Er gaan stemmen rond die willen dat ‘pesten’ strafbaar wordt, maar dan zullen mensen eerst nog beter ‘hun ogen open moeten doen’. Want het overgrote deel van het pesten gebeurt niet zichtbaar. Juist op plaatsen waar geen of weinig toezicht is (op het schoolplein, in de fietsenstalling, op de gangen, in de kleedkamers, in de toiletten, van school naar huis, etc.) worden kinderen en jongeren met een verminderde sociale weerbaarheid het slachtoffer van de pestkop(pen). Agressieve, fysieke vormen van pesten vallen onder mishandeling. Dit is al strafbaar en ook zichtbaar, wanneer een kind blauwe plekken of erger heeft valt het op. Wanneer leerkrachten merken dat een kind zo wordt gepest, wordt er meestal wel direct ingegrepen, want natuurlijk accepteren we niet dat kinderen elkaar mishandelen of spullen van elkaar afpakken en vernielen!

Een andere vorm van pesten die bij slachtoffers net zo hard aankomt, of zelfs nog harder en die helaas niet altijd wordt (h)erkend, zijn de sociale vormen van pesten; vernederen, uitlachen, uitschelden, buitensluiten, negeren,…

Wanneer dit stelselmatig gebeurt, vreet dit aan je.  Je gaat je minderwaardig voelen, bent verlegen, wordt onzeker, weet geen contact te maken, het zelfbeeld en het zelfvertrouwen verdwijnt naar een nulpunt.  Met alle gevolgen van dien; angst, depressie, lichamelijke klachten,…kinderen die mijmeren over de vraag of ze gemist zouden worden.

Kinderen die hier slachtoffer van zijn, worden vaak ook wel de Stille Willie’s of ‘anonieme kinderen’ genoemd. Om de een of andere reden willen of kunnen zij niet opvallen in een klas. Ze zijn teruggetrokken en/of claimen kinderen die wel eens aardig tegen hen zijn. Wanneer de leerkracht aardig is voor de leerling, gaat deze de leerkracht ‘helpen’. Soms valt het kind op, doordat het op een rare manier blij of ‘opeens’ heel boos of aggressief is en het vertoont provocerend of clownesk gedrag. Het lijkt hierdoor dat het kind het pesten zelf uitlokt.  Er wordt wel gezegd dat het kind onvoldoende sociale vaardigheden heeft. Ik denk dat het er meer om gaat dat het kind ‘onhandig reageert’ in sociale situaties. Wannneer kinderen zich gaan terugtrekken of afsluiten, komen zij in een negatieve spiraal terecht, waardoor het zelfvertrouwen steeds minder wordt. Het is daarom heel belangrijk om hier iets aan te doen!

Laten we alsjeblieft met z’n allen ieder slachtoffer van pesten een kans geven om uit deze negatieve spiraal te komen! Door een kind, jongere of volwassenen te helpen om weer in zichzelf te gaan geloven, dat ze het waard zijn om te vechten!

Ook als je wordt gepest…
JIJ MAG ER ZIJN! WEES TROTS OP JEZELF,
KEN JE KRACHT EN LEER VOOR JEZELF OPKOMEN!

En natuurlijk wil ik je daar graag bij helpen!

Begin 2013 met een Sterke Start en leer in de
Sta Sterk training hoe jij je pesters kunt laten stoppen!

Nb. Er zijn ook slachtoffers van pesten die wel reageren als ze worden aangevallen, maar zijn daar niet doeltreffende in! De pesters gaan gewoon door met pesten en het kind wordt ook door volwassenen vaak niet aardig (meer) gevonden.

Meer informatie over de Sta Sterk training en Ken je Kracht lees je op www.kenjekracht.info

de Sta Sterk training is een sociale weerbaarheidstraining, waarin de deelnemers praktische handvatten krijgen, waardoor ze heel snel resultaat boeken. Leer in 10 lessen voor jezelf opkomen, je zelfvertrouwen vergroten en lastige situaties zelf oplossen.

Gevolgen van pesten

Op pestweb.nl staat een heel lijstje met gevolgen van pesten, want pesten heeft gevolgen voor de pester,de gepeste en ook voor de rest van de klas. Helaas gaan de gevolgen veel verder dan in deze lijst is terug te vinden! Steeds vaker wordt het nu  bekend dat er bij slachoffers van zelfdoding ook pesten aan ten grondslag ligt! Afschuwelijk gewoon, hoe nog niet zo lang geleden Tim Ribberink zichzelf van het leven beroofde en nu weer in de media is hoe afgelopen dinsdag een 15-jarig meisje uit Staphorst voor de trein sprong voor de ogen van een aantal klasgenoten. Mijn medeleven gaat uit naar de familie van dit meisje. Verschrikkelijk, wanneer je kind zo wordt gepest dat het geen andere uitweg meer ziet dan de dood!

Word je zelf gepest of weet je dat iemand wordt gepest, zoek professionele hulp! Wanneer docenten niet kunnen helpen, schakel alsjeblieft een professional op pestgebied in. Te vaak wordt gedacht dat het wel meevalt, terwijl het van buitenaf heel lastig is om goed in te schatten wat er in iemand omgaat.

De Trainers Omgaan met Pesten zijn deskundigen, die slachtoffers van pesten kunnen helpen. Op scholen kunnen zij observeren in klassen, gesprekken voeren, helpen bij het implementeren van een anti-pestbeleid, etc.  Ook een sociale weerbaarheidstraining, zoals de Sta Sterktraining kan heel goed helpen. Lees hier meer over de Sta Sterk training

Gevolgen als je zelf gepest bent:

• Je voelt je minder dan anderen. Je hebt het gevoel dat je niets goed kunt doen.
• Je bent soms heel alleen. Anderen vinden je misschien wel anders en vreemd.
• Het gaat minder goed op school.
• Je bent bang om naar school te gaan. Je gaat liever niet naar school.
• Je bent bang om nieuwe vrienden te maken.
• Je kunt niet goed meer slapen omdat je ligt te piekeren over het pesten.
• Je voelt je heel somber.
• Je gaat geloven wat de pesters over je zeggen.

Gevolgen als je pest: Je hoort minder bij de groep. Pesters zijn meestal niet zo populair Je vindt het moeilijk om vrienden te maken. Terwijl het bij een groep horen juist zo belangrijk is voor jongeren. Iedereen heeft het nodig om erbij te horen!

Gevolgen voor de rest van de klas: Er is een ongezellige sfeer in de klas. Sommige klasgenoten halen slechtere cijfers omdat ze het niet leuk meer vinden in de klas. Klasgenoten voelen zich schuldig. Ze vinden dat ze iets tegen het pesten zouden moeten doen, maar durven dit niet omdat ze bang zijn zelf gepest te worden.
bron:www.pestweb.nl

Aandacht

 ”Wat je AANDACHT geeft, GROEIT”

Een mooi motto, dat bovendien echt waar is!

Een kind dat aandacht krijgt, zie je stralen en groeien. Dingen waar je op gaat letten, zie je vaker gebeuren. Als je zwanger bent, zie je overal om je heen opeens ‘dikke buiken’. Je hebt een nieuwe auto gekocht…je ziet opvallend veel dezelde rond rijden.
We hadden net een jonge Beagle en opeens viel het me op dat er wel veel meer Beagles rondliepen, terwijl dit me eerder nooit was opgevallen.

Veel aandacht voor pesten, betekent dus helaas niet dat het pesten zal stoppen! Je gaat er alleen meer op letten en ziet dat het helaas ook steeds meer voorkomt. Dit betekent niet dat het er eerst niet was. Het was er wel,…alleen je lette er niet op.
Een kind dat lastig gedrag vertoont, zal er niet mee stoppen, wanneer we alleen maar gaan mopperen op dit kind en het gaan bestraffen. We houden ons dan voornamelijk bezig met wat we niet willen en bereiken niet wat we wel willen.

Wanneer we nu juist gaan letten op wat we wel willen, de positieve dingen, die een kind goed doet, dan hebben we veel meer kans dat het negatieve gedrag zal afnemen. Ook bij pesten zal dit zo werken. Natuurlijk willen we allemaal dat er geen slachtoffers meer zullen vallen. Wanneer we veel met zijn allen meer gaan letten op het op een positieve manier met elkaar omgaan, dus met RESPECT, dan pas zal het pesten afnemen.
De sfeer zal verbeteren en er kan plezier met elkaar worden gemaakt! Dit werkt op scholen, maar ook op alle andere plaatsen waar mensen met elkaar om moeten gaan. (kinderopvang, sportclubs, bedrijven, vrijwilligersorganisaties, verzorgingstehuizen, etc)

Respect, normen en waarden, daar gaat het om!

ps. In 2013 start ik met het geven van Workshops ‘Omgaan met elkaar’ van de Stichting Omgaan met Pesten. Voor meer informatie kunt u conctact met mij opnemen info@kenjekracht.info of kijk eens op www.kenjekracht.info

Pesten is een groepsprobleem!

Meer dan 350.000 kinderen en jongeren in Nederland gaan dagelijks gebukt onder (ernstige) pesterijen, zo blijkt uit onderzoek. Ook nog eens 250.000 volwassenen kampen met dit probleem.

Overal waar mensen elkaar ontmoeten is er kans dat er wordt gepest; op scholen, verenigingen, op straat, in de speeltuin, op het werk, enz.

Scholen wordt vaak de zwarte piet toegespeeld. Leerkrachten herkennen het pesten niet, of als ze het zien of ervan horen doen zij, volgens veel slachtoffers, helemaal niets! Wat moet er nu gebeuren om de vicieuze cirkel bij pesten te doorbreken?

Ook tijdens het Debat op 2, waar ik met veel collega-OMP-trainers bij aanwezig was, werd hevig gediscussieerd over wat er zou moeten gebeuren.

Moeten we…

• Pesten strafbaar stellen?
• Met elkaar in verbinding gaan?
• Slachtoffers leren hoe zij zich fysiek kunnen verdedigen in geval van nood?

De benadering van Stichting Omgaan met Pesten is erop gericht de vicieuze negatieve cirkel van pesten te doorbreken door zorg te dragen voor een weerbare en assertieve samenleving en een positieve sfeer in de groep. Voor het oplossen van een pestprobleem dienen verschillende acties tegelijkertijd te worden ondernomen. Dé oplossing voor pesten is nog niet gevonden. Omgaan met Pesten gaat ervan uit dat de verschillende rollen binnen een groep verschillende benaderingen nodig hebben. Trainers kunnen op scholen helpen om het pesten aan te pakken of, nog beter, te voorkomen. Leerlingen leren hoe ze voor zichzelf op kunnen komen en hoe ze meer rekening met elkaar kunnen houden. Hierdoor wordt de voedingsbodem voor pesten en ander ongewenst gedrag weggenomen. Natuurlijk hebben we niet alleen aandacht voor het pesten op scholen, want ook op andere plaatsen is het belangrijk dat er aandacht is voor een veilige en harmonische sfeer, waarin men respectvol omgaat met elkaar. Alleen wanneer er aandacht is voor alle rollen binnen  het pesten en voor alle plaatsen waar het gebeurd kunnen we deze negatieve cirkel doorbreken!

www.omgaanmetpesten.nl

Ons kind wordt gepest!

Zo herkenbaar dit verhaal dat ik ontving van een ouder….

Een lief, enthousiast, vindingrijk, betrokken kind wordt gepest. Oké het ziet er niet zo uit! Het zijn eigenlijk…grapjes. Even de deur vasthouden, zijn chocolademelk afpakken (kom maar halen als je het terug wil hebben!), als hij uit de gein onder het podium kruipt zijn er een aantal kinderen die het dichtmaken en hem aan zijn lot overlaten?! Als hij gaat zitten naast iemand, deze ergens anders gaat zitten! Iemand doet voor de gein zijn computer uit! Meerdere dagen achter elkaar! Iemand vindt(?) zijn fietssleutel en geeft hem twee dagen later terug!? Vlak voor de wiskundetoets is zijn etui met liniaal en geodriehoek weg, direkt na de toets ligt het bij zijn tas? En er is niemand die het voor hem opneemt! Bang om het volgende slachtoffer te worden? Een kind dat zich regelmatig bij een leerkracht meldt met de vraag om overleg, om hulp, wordt door volwassenen die hem zouden moeten beschermen in de steek gelaten! Aan zijn lot overgelaten! En waarom? Zijn ze er niet in de pauze? Zien ze het niet tijdens de les? Welke ouder heeft de moed om toe te geven dat zijn/ haar kind tot bovengenoemd gedrag in staat is? Welke ouder heeft de moed haar/zijn kind kind daarnaar te vragen? En op aan te spreken? Wie geeft iemand uberhaupt het recht om zo met een ander om te gaan? Pestgedrag is niet heftig, het is sneaky. Als niemand kijkt. Als de meelopers hun mond houden! Als de meelopers de pesters afschermen zodat niemand het ziet! Als iedereen, behalve degene die het ondergaat, zegt: ” het was maar een geintje”. Weet je wat misschien nog wel het meest stuitende is? Mijn kind vergoelijkt het gedrag van zijn belagers! Waardoor de vicieuze cirkel gesloten wordt en mijn kind dus zelf de oorzaak is dat de pesters/belagers hun gang kunnen gaan!? Niet worden aangesproken op hun ongewenste gedrag! Je kunt het pubers niet eens kwalijk nemen, het zijn de volwassenen die de pubers niet leren wat gewenst en ongewenst gedrag is. Het zijn de volwassenen die een kind niet een veilige omgeving geven waarin het kind zijn eigenheid mag ontdekken en ontwikkelen. Waar ouders hun kinderen leren respect hebben voor anderen, hoe ze ook zijn, wat ze ook doen! Dat Betekend niet dat iedereen z’n gang kan gaan! Je mag iemand aanspreken op haar / zijn gedrag. En als dat niet werkt spreek je de ouders aan, die vervolgens het kind aangeven en leren hoe het anders kan. Alleen op deze manier kunnen kinderen zich op een evenwichtige manier ontwikkelen!